Entas-Entas di Nitikan, Sekda Maulana Heru: Bumi Ora Njaluk Pi bales, Nanging Tansah Njaluk Diurmati
"Bumi ora nate njaluk piwales marang manungsa. Nanging, bumi tansah mbutuhake pakurmatan lan pangreksan supaya keseimbangan alam tetep kajaga lan bisa menehi panguripan tumrap generasi sabanjure"
Pacitan,JBM.co.id-Tradisi lan rasa syukur marang alam dadi siji ing adicara budaya Entas-Entas sing digelar warga Dusun Nitikan, Desa Sukoharjo, Kecamatan Pacitan, Kabupaten Pacitan, Setu (17/10).
Lumantar tradhisi iki, warga ora mung ngaturake panuwun marang Gusti Kang Maha Kuwasa, nanging uga ngukuhake paseduluran, nguri-uri kabudayan, lan ngelingake pentinge njaga sesambungan antarane manungsa lan alam.
Sekretaris Daerah (Sekda) Pacitan, Maulana Heru Wiwoho Supadi Putro, sing rawuh ing adicara kasebut, ngandharake yen tradhisi Entas-Entas ngemot piwulang luhur babagan rasa syukur, guyub rukun, lan pakurmatan marang alam minangka sumber panguripan.
Miturut dheweke, bumi ora nate njaluk piwales marang manungsa. Nanging, bumi tansah mbutuhake pakurmatan lan pangreksan supaya keseimbangan alam tetep kajaga lan bisa menehi panguripan tumrap generasi sabanjure.
“Bumi ora tau njaluk piwales, nanging bumi tansah njaluk diurmati. Saka lemah sing kita paculi, tanduran sing kita tandur, nganti asil panen sing kita tampa, kabeh dadi pangeling yen urip iki ora bisa uwal saka alam,” mangkono piwulang kang kinandhut ing tradhisi kasebut.
Adicara Entas-Entas ing Dusun Nitikan uga dadi pralambang rakete sesambungan antarane manungsa, alam, lan Gusti Kang Maha Kuwasa. Saben tahapan tradhisi ngemot makna kang jero, minangka wujud pangajab supaya urip tansah pinaringan karahayon, katentreman, lan kamakmuran.
Lelakon para warga ing tengahing adicara, wiwit saka piranti pacul kang nancep ing lemah teles, donga kang kaatur kanthi khusyuk, nganti gerobak kang wis diresiki, nggambarake kesahajaan lan rasa syukur marang peparinging jagad.
Ing kono, kabudayan ora mung dadi warisan saka para leluhur, nanging uga dadi dalan kanggo ngukuhake nilai-nilai sosial ing bebrayan. Guyub rukun, tulung-tinulung, lan rasa nduweni marang tradhisi dadi pondhasi kanggo njaga karukunan ing tengahing masyarakat.
Sekda Maulana Heru negesake, makna panen ora mung winates kanggo nyukupi kabutuhan weteng. Luwih saka iku, panen uga dadi sarana kanggo ngiket paseduluran lan nglestarekake tradhisi kang wis diwarisake turun-temurun.
“Panen iki dudu mung kanggo weteng, nanging uga kanggo ngentasake paseduluran lan memetri tradhisi ing tlatah Pacitan,” ujare.
Mula, Entas-Entas ora mung bisa dideleng minangka adicara budaya kang ditindakake saben wektu tartamtu. Tradhisi iki uga dadi pangeling tumrap masyarakat supaya tansah eling marang asal-usul panguripan, ngurmati alam, lan njaga warisan budaya minangka perangan saka jati dhiri masyarakat Pacitan.
Lelampahan budaya ing Dusun Nitikan kasebut pungkasane ngemu pesen prasaja nanging jero: nalika manungsa bisa urip rukun karo alam, ngugemi piwulang leluhur, lan tansah eling marang Gusti Kang Maha Kuwasa, mula kabecikan ora mung dirasakake ing mangsa panen, nanging uga tuwuh dadi berkah tumrap urip bebrayan.
Entas-Entas dadi bukti yen kabudayan ora mung nyritakake masa kepungkur, nanging uga menehi tuntunan kanggo ngadhepi dina sesuk.(Red/yun).
